Чекај.
Што е?
Ова.
Подоцна.
Сакам да запалам.
Фино. Пуши.
Пуши цела ноќ.
Биди мирна. Не свртувај се.
И нема да бидеш повредена.
РЕЗУЛТАТ
Добарден, Ник. - Добарден, мадам.
Алберт.
Како оди, шефе.
Жан Клод. - Значи, добро патувавте?
Како сте? - Одлично.
Имаме многу резервации за вечерва.
Добро. Колкава посетеност имавме синоќа?
Преку 150. - Добро.
Барот е одличен. - Каква е музиката?
Одлична група. - Добро, добро.
Скоч со мраз, молам, со малку вода.
Секако.
О, господине Макс, добар ден.
Каде... каде е Ники?
Здраво. Директно од Бермудите.
Како патуваше?
Па, не ми беше толку интересно како тебе, сигурен сум.
Боже мој. Дај да те видам.
Изгледаш како гомно. Во што е тајната?
Жан Клод, постави ни ја масата број два.
Да, секако.
Остави не сами. Благодарам.
Сигурно.
Овде сме.
За Бермудите.
О, Боже.
Добро...
Таму беше многу густо. - Тоа ќе те одржи во форма.
Имав мали потешкотии.
Го изгубивме добавувачот. - Како мислиш “го изгубивме“?
Па, таа е во ковчег од месинг три метри под земјата...
и никогаш повеќе нема да се слушне за неа.
Имав трошоци од 20.000 долари.
Покрај тоа и 250 за затворањето.
Не мисли дека нема да водам сметка за тебе.
Дека нема да ти ги покријам трошоците и сето тоа...
Не е работата во трошоците, туку во парите. Најди си нов добавувач.
Секако. Ама, по ѓаволите, се случуваат и глупости.
Работава ќе се развлече. Мора да бидеш стрплив.
Само малку. Што велиш на ова?
Четири “големи“ во твоите раце.
Четири милиони долари во твоите ракавици.
Четири милиони? - Повеќе отколку што си сонувал.
Повеќе од кога било сме направиле.
Четири милиони. Во што си вмешан?
Па, најдов предмет што навистина е посебен.
Тоа е европски антиквитет, многу елегантен...
и се наоѓаше во рацете на оној глупак...
кој немаше поим што всушност има.
Но, за несреќа...
беше малку задржан во транзитот.
Не сакаш да знаеш каде?
Зависи.
Зависи, од што?
Од тоа што ќе ми кажеш. - Во ред.
Во царината на Монтреал е.
Нема шанси. Жал ми е. - Навистина ли? Почекај малку.
Имам човек... Имам човек таму.
Ќе ти даде информации, ќе обезбеди осигурување, се...
Некогаш ми велеше: “Кради надвор од земјата, во Америка, Европа.
А, Монтреал... живеј во Монтреал“.
Понекогаш кажувам глупости, зарем не?
Но, тоа е... - Добро.
Да најдеме друг купувач за ова. Мора да го отворам локалот.
Добро, но не сме го завршиле разговорот.
Правиш голема грешка.
Не е лошо.
Да? - Штотуку слетав.
Имам пратка.
Ја имаш ли торбата?
Да, еве ја. - Каде е Џони?
Доби куршум во Истанбул, точно низ вратот.
Исусе, беше добро момче. - Да.
Добар и мртов.
Ќе разговараме или ќе видиш што имам?
Како да бидам сигурен дека си во ред?
Да речеме дека можам да те зафркнам.
Тоа би помогнало.
Еј. Во ред ли си?
Да, одлично сум.
Како патуваше? - Немам поим.
Градови.
Сите ми изгледаат исто. Навистина.
А, пастата во Рим не е толку добра како твојата.
И само те штипкаат за задникот.
Европјаните некогаш беа толку шармантни.
Не се толку добри како мене?
Ајде.
Тоа што ми се допаѓа кај тебе...
е што дефинитивно не си како другите.
Што ако бев? - Што да беше?
Малку повеќе, знаеш, како другите... и тоа.
Колку повеќе?
Повеќе, како и секогаш.
Јас сум сопственик на џез клуб, а не на нешто друго.
Како би се чувствувала поради тоа?
Еј, дали го кажуваш она што мислам дека го кажуваш?
Мислам дека тоа е она што го кажувам.
Душо, никогаш не сум барала да се промениш заради мене.
Знам. Само се прашувам како би се чувствувала поради тоа?
Не знам.
Да речеме дека би морал сериозно да се замислиш.
Тогаш, подобро да почнеш.
Ти благодарам. Значи, ќе се видиме кога ќе се видиме?
Ќе се видиме кога ќе се видиме.
Се извинувам. Можете ли да ми помогнете, молам?
Можете ли да ми помогнете?
Плејс Норман? - Да, да.
Одете до аголот, свртете десно. Одете два блока...
Два? - Два блока, потоа еден блок лево.
Повторете, ве молам. - Два блока десно зад аголот...
па, еден блок на лево...
...и стигнавте таму. - Во ред, ви благодарам.
Ти благодарам, Ник.
Што рече?
Реков: “Ти благодарам, Ник“.
Јас сум човекот на Макс од царината. Би требало да поразговараме.
Во ред, се гледаме. Благодарам.
Се гледаме.
Каде е Макс? - Во солариумот.
Николај, Николај.
Да не си го изгубил умот?
Умот? Да, одамна. Зошто?
Што му кажа на оној, малиот? - Што сум рекол, кому?
На твојот човек што глуми.
Беше пред мојата куќа. Знаеше кој сум.
Чекај, мора да ме следел до клубот и така дознал.
Кажи му ако пак ме повлече за нос, ќе заврши в болница.
Чекај. Мислиш ти буткам некаков глупав џепарош?
Признај дека тој направи добра претстава со “песот и понито“.
Не ми е гајле кој е. Немој така да ме експонираш. Знаеш ти подобро.
Тој е вистинскиот. Ќе влезеш, ќе го свртиш клучот... - Не ме интересира!
.
Нема да имаш повторна можност да успееш вака.
Зошто ја буткаш таа работа? - Четири милиони причини.
Колку пати морам да ти кажам?
Тој го бутка тоа бидејќи почнува да ни недостига време.
Кога би работел со партнер на ова...
би морале веднаш да започнеме да размислуваме за истото.
Што правиш ти во мојата куќа? - Смири се.
Се што ќе кажам... - Кој ти е тој глупав малечок?
Што знаеш ти...? - Веќе три недели работам на ова.
Морам да се уверам дека си таков како што вели Макс.
Морам да одам. - Ник, чекај. Чекај.
Не поминав 500 милји само да... Џек Телер. Мило ми е што се запознавме.
Што е ова, по ѓаволите...?
Не си доволно бистар за да знаеш каде ти е висулчето.
Се договоривме да бидеш мирен додека не те повикам.
Така ли е? - Добро.
Мислев би можел да помогнам. Мислев дека знае...
Немој да бидеш толку креативен. Само бегај од мојата куќа.
Кога ќе си ги соберете гомната, повикајте ме по телефон, во ред?
Неверојатно.
Вистинска среќа што одеше по мојот пат.
Денеска...
ќе ви кажам нешто што треба да го знаете.
Се што мора да сторите е да го оставите заплетот отворен.
Желбата е јасна...
Кога сте близу...
скоро да се откажете.
Не предизвикувајте ме...
Мислам дека и вие знаете...
дека сте близу до откажувањето.
А, ако ме слушате, сите можеме да најдеме мир.
Отпуштете ги...
стегите за кои мислевте дека не можат да бидат тука.
Исусе!
Боже! Исусе! Само полека.
Слушај ме добро. Напушти го градот уште вечерва и не враќај се.
Ако те видам повторно, ќе ти ги скршам колената.
Ако те видам во близина на Ник, ќе те убијам.
Тоа што го играш сега е проклето опасна игра.
Расчистивме ли?
Да, расчистивме.
Како помина?
Не според планот.
Што сакаш? - Малку почит кон почетниците.
Сакам да кажам, што мислиш ти? Јас сега сум вработен овде.
Ако не сакаш да бидеш во тоа, во ред е. Само речи “не“.
Но, не испраќај третокласни силеџии да ме збришат.
Можеш да го сториш тоа попрофесионално.
Ало.
Да. Добро ли си?
Тој е овде. Не грижи се. Само оди си дома.
Ќе ти се јавам подоцна, во ред? Во ред е.
Добро.
Не дојдов овде за да правам проблеми.
Не.
Приоѓањето на улица беше глупав потег.
Извини. Зошто едноставно не кажеме дека сме квит?
Сакам да ти кажам нешто и ќе заминам.
Не треба да се грижиме еден за друг, ако ти не сакаш.
На случајов работам веќе неколку недели.
Работата е комплицирана, но може да се заврши.
Ако некој се пробие во кутијата би можел да го средам системот.
Види, јас не те знам, ти не ме знаеш.
Знам дека тоа не е најдобриот начин, но...
јас сум многу добар во она што го правам.
И го сфаќам тоа многу сериозно. Прашај го Макс.
Ако си таков каков што тој вели дека си...
тогаш би требало да се обидеме.
Само... само пробај.
Тоа е се што имам да кажам, се работи за голема сума...
и лесно прифатливи ризици.
Размисли за тоа. И одлучи самиот.
Ми се допаѓа твојот стан.
Имаш добар вкус.
Ох, Исусе. Убаво и темно е внатре.
По ѓаволите.
Исусе.
Зошто не ставиш повеќе светилки овде?
Секогаш кога ќе влезам како да играм криенка.
Како оди?
А сега, треба да ми го кажеш...
...волшебниот збор.
Во ред, ќе го сторам тоа.
Добро, добро. Исусе, срце мое. Ти си срце мое.
Браво. Тоа има смисол.
Но, поради вклучените ризици, мојот дел ќе биде 6 милиони.
Централа?
Има една будала овде која штотуку рече 6 милиони.
Не, не. Испратете болничари. Мислам... Дали ти е добро?
Добро е.
Шест проклети милиони? Што стана со четирите?
Ги закопав во дворот зад куќата. Така не може. Жал ми е.
Ако сакаш да го сторам тоа, плати ме како што треба.
Секогаш те плаќав како што треба.
Ти така мислиш. Јас знам како ме плаќаш.
Не е како што треба. Затоа е вака.
Ми се допаѓа твојот стил.
Добро, во ред. Разбирам.
Така мора. Сакам да го отплатам клубот, хипотеката.
Сакам да бидам 100% сопственик на ова место.
Да биде мое. Да живеам како што сакам.
Потоа не сакам веќе да работам.
Ова е последен пат. Ќе завршам за сите времиња.
Колку пати си го кажал тоа во последните 25 години?
Ќе поверувам кога на врбата ќе роди грозје.
Завршив со тоа. Нема веќе.
Се надевам дека таа го заслужува тоа.
Еве ти го омилениот лик.
Убава куќа, убав клуб. Мора навистина да си добар.
Жал ми што мора вака, но рацете горе.
Само повели. - Тој е во ред.
Во ред?
Дали е ова некаков богаташки клуб? Што правиме овде?
Ќе работам со тебе...
но, операцијата ќе ја водам сам до најситните детали.
Ако ти пречи тоа, можеме да си одиме веднаш.
Ти пречи ли?
Во ред е.
Кажи ми се што знаеш, а потоа јас ќе го направам планот.
Ако намирисам нешто што не ми се допаѓа, си одам.
Ако само за момент помислам дека не си до крај во ова...
или на кој било начин ми пречиш, си одам.
Разбра ли? - Во ред.
Кажи ми, што сакаш да знаеш.
Како прво, што бараме? - Знаеш ли што е скиптар?
Нешто што кралот држи во раце.
Токму така.
Направен е во 1661 год. во Франција специјално за крунисувањето...
во чест на принцезата.
Тоа е од непроценлива вредност. - Не, за нас не е.
Каде му е точната локација?
Можам да ти ја дадам целата зграда? Ги имам сите нацрти.
Повеќе од три недели го проучувам обезбедувањето.
Во ред. Нацртај ми ја скицата.
Ја средив таа работа.
Не јас, туку Брајан, момчето од улицата.
Да, се сеќавам.
Може ли да му се влезе во трага? Број на телефон? Адреса?
Тешко. Типот е слика на милосрдие, миленик на среќата.
Според документите тој ни не постои.
Се појавува само еднаш. Помошник е, работи...
од полноќ, до 8 наутро.
Обезбедувањето е класично.
Ноќе го заклучуваат влезот. Ставаат решетки на прозорците.
Може да се влезе само на едно место, влезот за камиони.
Ти благодарам, Хуберт. Ти благодарам.
Нема многу луѓе. Еден седи во кабината пред објектот...
и набљудува наоколу.
Внатре се влегува низ стандарден детектор за метал.
Не може да се внесе ништо, но јас го средив тоа.
Сите чувари веќе ме знаат, така што не ме прегледуваат детално.
Во ред, ти благодарам. - Во ред.
Кога ќе влезам внатре, можам да одам каде сакам.
Еј, Лорен.
Се се води одовде, од малата централна командна конзола.
Имаат фиксирани видео камери во лифтовите и ходниците.
Имаат неколку магнетни врати, но многу се едноставни.
Многу прекувремена работа? Не толку многу.
А сега главниот настојник. Тоа е овој стариот, Дени.
Тој го сака Брајан.
Можам да го вртам околу прстот.
Би сторил се за мене.
Повеќето од времето работам со него.
Работа која не носи пари.
Но, можам многу да извлечам од него.
Веќе скицирав половина од објектот. Направив копии од многу клучеви.
Можам да ти обезбедам пристап, практично во секоја просторија.
Каде е скиптарот?
Па, гледаш, во тоа е трикот.
Види го сега ова.
Средено е да биде внесен во земјата...
во ногата од еден антички клавир.
И тоа би било многу едноставно. Но, го задржаа клавирот.
Можеш ли да замислиш зошто?
Проклетите бубачки.
Целата пратка беше заразена со термити.
Азиски бубачки со долги пипала.
Бубачките ја зафркнаа работата.
Тие суштества живеат во дрвото...
се вовлекле во повеќето од пратките.
Ја извадиле стоката и повеќето ја испорачале.
Но, клавирот е од дрво и го задржаа.
Го ставија во карантин.
Во средниот степен на обезбедување, на третиот спрат, заклучен.
Уплашени се од таквите суштества...
но не можат да ги испратат назад во Франција.
Затоа, одлучиле да запалат се.
Всушност...
не знаев во која нога се наоѓа таа работа...
но нешто ме тераше да ги земам сите и да ги отворам.
Не знаев дали таа работа би се истопила.
Умирав од желба да видам.
Морав малку да импровизирам.
Јас... Видов нешто во огнот. - Веќе гори.
Не, погледни, погледни... Видов нешто во...
Клавирот. Во клавирот видов... Погледни.
Видов нешто. - Џек!
Таму! Таму!
Што е тоа?
И така сите полудеа.
Никој не знае што е тоа или што се прави со него.
Тие не се возбудија многу, за разлика од нас.
Го повикаа надзорникот. Го извлекоа од кревет.
Дојде и само ја погледна работата.
Не знаеше каква ѓаволштина е тоа, но знаеше дека е вредно.
Им рече, додека го сортираат, да го стават в подрум.
И го сторија тоа. - Не грижи се. Не грижи се.
Не грижи се заради тоа. - Сакам да го видам, Дени.
Може ли? - Не. Ајде, да одиме.
Во ред. Ќе се видиме.
Подрумот на царинарницата...
е најсигурното место во источна Канада.
Изграден е како атомско скривалиште за време на Студената војна.
Сите важни работи се таму... докази, наркотици...
запленето оружје.
Скиптарот е на сигурно некаде во таа просторија.
Но, битно е што таму нема... нема камери.
Кога би имало, би го видел на мониторите.
Значи, ако те уфрлиме во таа просторија, би работел во мрак.
Ќе ни требаат слики од сефот или отпечаток од бројот на досиејата.
Ќе ни требаат нацрти... мапи од инфраструктурата...
нацрти, шеми, се што може да ни дојде в раце.
Ова е се, но дај ми уште два дена.
Мораме да пронајдеме начин да влеземе во тој подрум.
Ќе го заборавиш она или ќе се возиме како помочани? - Море, бегај!
.
Наскоро стигнуваме. Подготвен? - Почекај.
Ќе ми дадеш ли сигнал? - Се уште не. Уште не.
Како оди?
Останете овде додека не ви се јавам.
Три-три, два-шест...
два-девет, три-два.
Повторувам: 33, 26, 29, 32.
Примив. Три-три, два-шест, два-девет, три-два.
Точно. Продолжи на исток за околу 20 метри.
Би требало да го видиш следниот отвор.
Јас сум кај ѕидот, од сиви блокови...
до кој што рече дека морам да дојдам.
Сигурен ли си? Таму сакав да те одведам.
Не измислувам. Точно пред него сум.
Ќе дојдеш ли сам да се увериш?
Добро, во ред. Во ред. Почекај.
Во ред, само момент.
Ме слушаш ли? - Сврти лево. Оди 6-7 метри.
Би требало да влезеш во паралелен тунел.
Сврти десно и ќе бидеш повторно на вистинскиот пат.
Оди по тунелот околу 150 метри на запад.
Ќе дојдеш до крстосница. Кажи ми кога ќе стигнеш.
Околу 300 метри.
Дојде до крајот. Сврти десно. - Правец северозапад.
Североисток. Провери го тоа. Североисток.
Момент. Почекај.
Ме следиш ли? - Одам на запад. Одам на запад.
Одам на запад. Во круг сум. - Сврти десно. Оди 40 метри на исток.
Потоа сврти на лево. Оди околу...
Сврти десно. Оди назад.
Помина можеби околу 500 метри.
Уште 6-7 метри право напред и би требало да си точно под просторијата.
Тунелот ќе продолжи понатаму.
Ако погледнеш нагоре, треба да ги видиш влезните скали.
Под шахтата сум. Ќе се качам на врвот.
Што правиш?
Се уште се качувам.
Изгледа дека тоа е тоа.
Стигнав.
Што е тоа, по ѓаволите?
Има комуналци кај влезот.
Најди друг излез.
Каде си?
На крстосницата меѓу “Де ла Монтања“ и “Отава“.
Повторувам: “Де ла Монтања“ и “Отава“.
Примивме. Одиме таму.
Ова би требало да е тоа, токму овде.
Овде сме. Се обидувам да те пронајдам.
Овде. Тој е токму овде.
Во ред, се е чисто.
Излегувам надвор.
Здраво.
Има ли некој?
Шампањско? - Да.
Убав потег. - Убав фустан.
Ти се допаѓа? Благодарам.
Ми постави прашање пред неколку дена.
А ти си размислувала сериозно за тоа?
Всушност, го заборавив прашањето.
Еве го мојот одговор.
Не ја држиш чашата подигната.
Пардон.
Татко ми беше правник... многу паметен човек...
постојано велеше дека договорот е исправен...
само ако и двете страни имаат чувство дека вложиле нешто.
Дали одговорот ќе следува наскоро? Бидејќи чашата ми станува претешка.
Во ред.
Ќе си го променам животот...
Ќе се преселам овде...
Ќе те сакам...
и ќе живеам во убедување дека сум ја донела најдобрата одлука.
Но, нема да се преселам ако тоа значи дека еден ден...
ќе морам да зборувам со тебе низ чаша.
Нема да се преселам, ако ноќите ги минувам грижејќи се за тебе.
Ако во моментов ми ветиш дека се согласуваш со тоа...
тогаш можеме да наздравиме за промените.
Јас... велам дека можеме да наздравиме.
Знам.
Ми се допаѓа тоа што го кажа.
Само, морам да ти кажам дека имам да сторам уште нешто...
...и тоа е се. - О, по ѓаволите.
Се што рече е сјајно. Совршено.
Само, има уште една работа што морам да ја завршам.
Тоа го велиш кога виде дека не можеш да се согласиш.
Ги велам тоа бидејќи... Се согласувам.
Ова ми е последен пат. Ветувам. - Секако, да, да.
Ти ветувам дека ова ми е последен пат.
Тогаш, откажи се. Откажи се веднаш.
Што ти значи тоа уште едно последно? - Значи дека тоа не ни треба.
Ништо не ми требаше ни порано, како што ниту сега не ми треба...
но, она што навистина го сакам е да бидам со тебе.
А она што навистина не ми треба е токму ова срање со кое ме повредуваш.
Животот и порано не ми беше совршен, но барем сме на чисто.
Дај ми некој...
Ќе се видиме некогаш.
Еј, што правиш?
Има отпечатоци од прсти на прозорецот, Дени.
Нема потреба да го правиш тоа. - Ми се допаѓа чист прозорец, Дени.
Во ред е.
Ни недостигаше синоќа. Подобро ли ти е?
Да, благодарам. - Сигурно?
Да, добро ми е. Ти благодарам, Дени.
Уживај. Во ред, се гледаме. - Се гледаме.
Чао.
Тоа ти е сефот.
Најнов сеф од "Traeger", овогодишен модел.
Ако е нов, ќе биде тешко да се дојде до шематските прикази.
Ги имам сите овогодишни книги.
Навистина? - Да. Уште нешто?
Добро, системите на "Ironclad" обезбедувањето.
Тие се во бизнисот.
Покриваат поголем број од владините згради овде.
Оваа зграда е многу стара. Насекаде има линии.
Лесно е да се пронајдат. Можам да влезам на три-четири места...
и да те пуштам внатре со нив, но ми треба инжинеринг на шифрите за премин.
Барав. Но, тоа не го чуваат внатре.
Тоа мора да е во "Ironclad". Не знам што да правам.
Во ред.
Што, зарем му се јавуваш некому во ова време?
Што? Кој е тоа? - Јас сум. Стивни ја музиката.
Еј, Ник, зафркнат сум.
Мајка ми потполно полуде.
Слушај ме. Слушај внимателно.
Обезбедувањето “Ironclad“.
Голема опрема. - Да.
Ми треба инжинерингот на шифрите за премин на царинарницата.
Не знам, човеку. Ми ослабе концентрацијата.
Не сум спиел, еден месец. Чекај, која царинарница?
Монтреал.
Зарем мочаш на сопствениот кладенец, човеку?
Секогаш велеше дека не би работел овде, во Монтреал.
Знам, знам. Можеш ли да го сториш тоа? - Стивен!
Со кого разговараш во ова време?
Разговарам со еден мој пријател, мајко!
Се ли е... се ли е во ред? - Таа е ужасна.
Сега кажи ми што точно сакаш.
Само момент. Овде има некој што може да ти каже што ни треба.
Само кажи му што ти треба.
Ми требаат шифрите за разоружување и ресетирање на системот...
како и шифрите за преспојување на пооделните сектори...
за да можам да исклучам една зона, а да не се исклучи целата плоча.
Во ред? - Да.
Сфати ли? - Да!
А, сега, слушај ме! Тоа ќе ми треба во наредните 48 часа.
Ако го средиш, ќе добиеш двојно повеќе од минатиот пат.
Хавер, дај ми го "Kaypro 64" и пушти го звукот за повик...
...па, ќе сторам се за тебе.
О, сега ќе ми умреш.
Дали тоа е некој со кого соработуваш?
Само си го губам времето.
Четврток, 8:07 наутро.
Здраво, ја добив твојата порака. Една стјуардеса се разболе...
па ќе мора да ја заменам на летот за Њујорк.
Мора да поразговараме кога ќе се вратам по неколку дена.
Во ред? Чао.
Крај на пораката.
Само заклучи.
Работиш овде? - Не. Овде.
Ајде.
Влези.
Сакаш кафе?
Боже, тоа ли е она со што се соочуваме?
Страница 720.
Каде можам да добијам нешто вакво? - Мора да ги знаеш вистинските луѓе.
Сефот на "Traeger". Еве го овде.
Цврсто челично тело.
Врата полнета со алуминиум и кобалт.
Обвивка дебела 1,2 сантиметри. Двоен бројчаник.
Ќе ти требаат два-три часа да го издупчиш тоа.
Ова не може да се буши. - Зошто?
Бидејќи ова е понов модел и ги има овие парчиња стакло.
Ги гледаш овие парчиња стакло? Гледаш?
Ако бушиш низ тоа, стаклото се крши и парчињава паѓаат внатре.
Зафркнат си. Заклучено е. Заборави го тоа.
Не можеш да го разбиеш ниту со булдожер.
Никогаш не сум видел нешто такво. Што имаш на ум?
Не знам, но ако некој го направил, друг мора да може да го растури.
Да, гледај, кога ќе го исклучам ова, ќе видиш дека светлата се гасат...
но, горе во кабината, ништо нема да регистрира.
Тоа ли е таа кутија? - Тоа е.
Тоа е проклет монструм. Трипати поголемо е од ова.
Дури и повеќе од тоа.
Го гледаш тоа таму?
Одовде можеш да видиш подобро.
Тоа се активни инфрацрвени зраци.
Не знам, тоа не беше во евиденцијата.
Мора да е нова работа, поставена неодамна.
Јас ќе се погрижам за тоа.
Добро, а ти смири се, во ред? Ќе стигнам за неколку минути.
Мора да се погрижам за нешто. Ќе те префрлам.
Мајка ми ќе биде надвор само околу половина час.
Сурфав околу серверот на Ironclad на основното "COBOL" ниво...
кога ме нападна некој хакер, влета во мојата машина и во податоците.
Во рок од три минути потполно ме разоткрија.
Сега морам да направам заштита на сите мои операции.
Можеш ли да ми го кажеш тоа на англиски, молам? - Пардон.
Уште неколку типкања ми недостигаа од извлекувањето на изворните кодови...
кога налетав на друг тип на другиот крај.
А што има на другиот крај? - Компјутерите на Ironclad.
Претпоставував дека е некој системски администратор на пониско ниво.
Па, поминавме на приватен “чатинг“ и тој ми го испрати ова.
“Ништо не е бесплатно, глупчо.“
Можеш ли да поверуваш во тоа?
Типот доаѓа во мојот свет и ме нарекува глупчо.
Дај ми ги кодовите за преспојување. - Јас напишав “Колку многу“, а тој...
“Изворните кодови за подрумот на царинарницата?“
А, јас велам: “Погоди, детективу!“
Тој вели: “Мавни ми се.“ А, јас одговарам: “Не, мавни ми се ти.“
Тој вели: “Оди по ѓаволите.“ А јас: “Не, ти оди по ѓаволите.“
Тогаш тој: “Не, оди по...“
Можеш ли да ми ги дадеш кодовите за преспојување?
Типот сака “пет банки“ во замена за кодовите.
Педесет илјади? - Да.
Дај го бројот на сметката.
Јас ќе ги испратам парите, а тој ќе ги испорача кодовите.
Негативно. Не сака така.
Сака ќеш, во четири очи.
Уште нешто? - Не.
Ти договори го тоа. Јас се исклучувам.
Кога ќе го завршиме ова, ќе го смачкам тој глупак.
Кога ќе завршам со срањево, нема да се скрие дури да избега и во Боливија.
Исусе. Види ги сите овие луѓе.
Кој договорил состанок во големиот парк?
Го гледаш ли? - Се уште.
Држи го. Доведе засилување.
Во ред, го имам.
Еј, како оди? Мило ми е што те гледам.
Еве ти рака. Во ред е. Ти си мојот тип?
Да.
Кој е ова? - Роднина.
Роднина? Во ред. Го гледаш типот преку моето лево рамо...
таму, назад на клупата, големиот кој чита весник?
Тоа е мојот роднина, во ред?
Значи сите имаме роднини во близина, што мислам дека е убаво. Нели?
Еве ти го ова. Погледни внатре и увери сe дека си среќен.
Не, немој да ги вадиш.
Еј, човеку, немој да ми наредуваш. Цел ден само ми наредуваат.
Не можеш да ги броиш парите на јавно место.
Затоа состаноците не се договараат во парк.
Само да знаеш за во иднина.
Уфрли ги во торбата.
Скоро сме подготвени да почнеме. Подготвен ли си?
Што е тоа, по ѓаволите...?
Тој ќе ми ги даде броевите, а јас ќе ги читам на овој микрофон...
на пријателот кој ќе ги проверува.
Зарем мислеше дека ќе ги запишам на салфета за коктел?
Во ред, може. - Во ред, кажувај!
Првата група: 3-1-7.
3-1-7. - Го имам тоа. 3-1-7.
Стивен, 3-1-7.
Потврдено 3-1-7.
Само момент. Дали сте роднини по мајкина линија?
Првите броеви се исправни. - Исправни се. Исправни.
Кажи му на хакерот од другата страна на жицата...
ќе го испечам ако пак се обиде да пробие во системот, јасно?
Следниот пат ќе се грижиме за тоа, нели?
Да завршиме со ова пред луѓето да почнат да не гледаат чудно.
Дај ми ја другата група. - 9-4-6.
9-4-6. - 9-4-6.
Повторувам: 9-4-6. 9-4-6.
Полека, опушти се. Запали цигара. - Не пушам.
Ни јас, добро е тоа. Вие одовде сте? Овде живеете?
Зошто поставуваш такви глупави прашања?
Добра е. - Другата група е добра.
Како оди третата група?
5-8-3-9.
5-8-3-9. Го имам.
5-8-3-9.
Ова трае предолго. Ќе ги изгубам нервите.
Заќути, Ерик.
Мора да ги проверат броевите од серверот. За тоа треба време.
Ерик, само полека.
Ова личи на аматерска забава.
Мавни се, глупаку. - Што правиш?
Еден од нив има пиштол.
Барт, големиот има пиштол.
Стивен, како оди? Ги губиме момциве.
Работам, човеку. - Стивен, ќе јадеш ли нешто?
На телефон сум, кучко!
Во ред ли е? - Ние сме добро.
Никој да не мрда. Ерик, погледни во мојата рака.
Ако ти го извлечеш тоа, јас ќе го извлечам ова и ќе има хаос.
Остави го пиштолот, Ерик.
Насекаде има деца. Што мислиш...?
Остави го пиштолот. Вдиши длабоко и врати го тоа во џебот.
Остави го.
Сите се добро. - Последната група е потврдена.
Последната група броеви е потврдена. Да одиме одовде.
Следниот пат не носи пиштол.
Слушај, мислев дека можеби ќе ми треба и ми требаше.
Сега ги имаме кодовите. - Не носи пиштол.
Се јавив. Рекоа дека се уште не си се пријавила. Не.
Кога стигнуваш?
Ајде, душо. Немој да одиш во хотелот.
Дојди до кај мене. Ќе подготвам...
Да. Да.
Токму реков дека можеш да дојдеш кај мене.
Ќе разговараме, во ред?
Размислувам за тоа...
Го чекам тој ден...
кога ќе побегнам одовде...
бидејќи и глупак би видел...
дека овде нема ништо за мене.
Добар е.
Кога мора да бидеш таму?
Ќе влезам по неколку часа. Во ред сум. Добро ми оди.
Слушај, кажи ми нешто. Кажи ми нешто.
За сите овие години колку што си во работава...
која е најголемата работа што си ја ризикувал?
На работа. Знаеш, најголемиот влог.
Не ставам големи влогови.
Знам дека си внимателен. И јас сум.
Не мислев на тоа. Сакав да кажам...
На почетокот, кога се обучуваше...
морало да имаш по некој кикс овде-онде.
Си направил нешто што е лудо по малку.
Никогаш големи влогови.
Ќе ти кажам нешто.
Паметен си, талентиран и знаеш некои работи...
но талентот е ништо ако не влечеш исправни потези.
Многу талентирани луѓе никогаш веќе нема да видат дневна светлина.
И уште нешто, потребна ти е дисциплина...
целата игра е за голем влог...
ако не си дисциплиниран да бегаш од киксови...
или од коцкање или друго што е глупаво...
тогаш се плашам, дека еден ден, мој пријателу, ќе бидеш долу.
Тоа е неизбежно.
Го сакаш мојот совет?
Направи список на се што сакаш сега и планирај...
дека идните 25 години ќе работиш да го постигнеш тоа. Малку по малку.
.
Гледам што сакаш да кажеш.
Но сепак, гледам во тебе, ти веќе си го сторил сето тоа...
а овде со мене си, работиме како партнери...
во работа што се комплицира повеќе од што можеше да замислиш...
и сето тоа во градот во кој што живееш.
Така, знам дека се уште се стремиш кон нешто големо.
Мора да одам.
Се гледаме утре.
Екипата за одржување влегува околу 6 наутро.
Мора да се вратам во дупката до 5:30.
Мора да ми јавиш штом ќе заминат чуварите.
Не смееш да задоцниш. - Не ме загрижува тоа.
Се прашувам како ќе го пробиеш тој сеф за половина час.
Знаеш што сакам да кажам.
Дали тоа воопшто е можно? - Чиста физика.
Колку ќе ти треба за тоа? - 12, најмногу 15 минути.
Најмногу 15 минути?
Во ред. Во ред.
Значи, ако бидеш во кутијата до 5:00, пленот ќе го ставиш во 5:15.
Без проблеми? - Во 5:15, 5:30 сум назад во дупката.
Ти го ресетираш системот. - И тоа е совршено.
Ќе ги спакувам моите гомна. И ќе се состанеме таму.
Може да одиме до Макс, или би можел... - Нема да се состанеме таму.
Тогаш, се гледаме кај Макс. - Не.
Ќе ја завршиш смената, а јас кај Макс. Да го заврши своето.
Ќе не исплати и никогаш веќе нема да се видиме.
Тоа можеш да го заборавиш. Одам со тебе кај Макс.
Ќе го испорачаме тоа заедно. - Не, нема.
Слушни ме. Го разработив ова до најмал детал.
Не ставај ме настрана за исплатата. Немој така.
.
Ако направиш нешто невообичаено, готов си.
Разбираш? Биди паметен. Заврши си ја смената и оди.
Ти си шефот. - Добро.
Стивен го набави ова. Беа исфрлени.
Не е можно да им се открие потеклото.
Луѓето зборуваат. Велат Макс имал проблеми со Теди Салид...
кој подготвува нешто за да се спаси од него.
Тоа се зборува?
Можеби би требало едноставно да испариш.
Макс.
Што правиш ти овде, долу?
Боже мили, го исплаши гомното во мене.
Што, по ѓаволите, правиш ти овде?
Дали го вплетка и Теди Салид во ова?
Кого? Теди Салид? - Да.
Зошто мислиш така? - Видов некои луѓе надвор.
Изгледа дека би можело да бидат со него.
Колку договори со него?
Четири милиони.
Како мислиш дека го стекнав ова? И куќата на Бермуди?
.
Што е со тебе?
Колку знае тој?
За што? - За она што го правиме.
Ништо. Му реков дека најдов нешто што би можело да оди за осум...
и дека ќе ја поделиме добивката, и тоа е се.
За колку навистина го продаваш скиптарот, Макс?
30 милиони долари.
Исусе. Макс, на што мислиш?
На истото што и ти.
Како да се извлечеме од гомната во кои живееме?
Се укажа можност. Да ја искористиме.
Се ќе испадне добро. - Не, нема.
Како тоа мислиш, нема? - Нема. Гужва е.
Чекај. Почекај еден момент.
Се е потполно чисто, Ник. Зошто си загрижен?
Мојот задник е постојано на удар, а не твојот.
Не сакам да го ставам најголемиот влог во животот...
А потоа да му ја предадам добивката на Теди Салид.
Мислиш дека нема да ги добиеш проклетите пари?
Види, би требало да знаеш две работи.
Првата е дека ќе добиеш се, до последната паричка.
И, да, Теди знае нешто.
Знае? - Нешто малку, реков.
Значи, лажеше? - Да, лажев! Се случува и тоа!
Боже севишен!
Лажев заради тебе и лажев заради мене.
Морав, како и обично, да кажам нешто за да те натерам.
Жалам, но ова нема да го сторам.
Ја имаш таа мала вратичка. Ќе ја отвориш и ќе го земеш гомното.
Ќе ја затвориш... и надвор сме.
Премногу глупости се поврзани со тоа.
Што е тоа?
Купувачот.
Многу просто. Ќе го повикаш кога ќе го имаш скиптарот.
Ќе се состанете на пистата, 30 милји над Сен Лорен.
Таму е гратчето што се вика Сент Кроа.
Ќе му го дадеш скиптарот, а тој тебе парите.
Ќе го земеш својот дел и ќе ми го испратиш остатокот.
На Теди ќе му го дадам неговиот дел, и ти си чист.
Премногу е ризично.
Не можам.
Немаш поим што правиш.
Знаеш ли колку не уназадуваш?
25 години.
Да ти кажам нешто.
Првпат во животот, се плашам.
Не знам зошто. Никогаш порано не ми било страв...
но сега се плашам, Ник.
Во право си за Теди. Би ме убил кога би можел.
Ако не му ги дадам неговите пари, тој...
Човеку, тој...
Еј, немој-немој-немој да ме изработиш овојпат.
Тоа не можам да си го дозволам, човеку.
Не можам... Не можам веќе да се борам.
Морам да одморам малку.
Во ред. Добро.
Се надевам дека не си поигруваш со мене.
Одам долу да го проверам напојувањето.
Колку уште опрема набави? - Еве, види.
Пардон! Пардон! - Во ред е, Брајан.
Влези внатре. - Тоа е моето радио.
Еј, каква е таа гужва? - Не грижи се, Дени.
Само се договараат. - А што тоа?
За некои камери во подрумот. - Божем ќе ја изгубиме, нели?
Што? - Таа работа од ногата на клавирот.
Големата златна работа? - Некакво француско национално богатство.
Тоа се вика скиптар. - Некој стручњак ги видел сликите.
Сега добиваме повик од централниот уред...
Еј, јас сум. Да, имаме проблем.
Имаат камера над главната врата, која покрива се.
Имаат и камера што гледа токму во средината.
Имаат една специјална, токму на кутијата...
со која го гледаат целиот кафез.
Таа камера што гледа на кутијата...
колку високо е над подот, а колку е под таванот?
Околу 3-4 метри над подот.
И еден, до еден ипол метар под таванот. Мислам дека е лошо.
Дај ми мене...
Кога ќе бидам овде...
го прекинуваш напојувањето, а кога сум овде, пак го вклучуваш.
Штом сум подготвен, пак ќе го прекинеш...
и ќе можам да работам овде.
Не сум сигурен, човеку.
Знаат што е тоа и ќе го преместат многу бргу.
Нема да имаме друга можност. Мора да одиме, сега или никогаш.
Здраво, Даг. Здраво.
Здраво, Хенри. - Здраво, Брајан.
Во ред. Ви благодарам. - Нема на што.
Здраво, Дени. - Здраво, Брајан.
О, погледни. Какви модерни чевли.
Да, ми ги купи мама.
О, мама ти ги купила? - Мислам дека имаш девојка.
Немам девојка, Дени. Ти, гаду ниеден.
Ти и твоите чевли би можеле да ми помогнете вечерва во 6.
Подот од кафетеријата ќе го намачкаме со восок.
Ти исфрли го ѓубрето. А јас ќе ги донесам работите.
Се гледаме таму, за 15 минути.
Петнаесет. Во ред.
Во ред, јас ќе го земам ѓубрето, Дени. Во ред? Се гледаме, Андре.
Се гледаме. Добро ти се чевлите.
Да, знам, благодарам.
Пази каде газиш, Брајан.
Секако. Ти благодарам.
Во ред. Во ред е, Дени.
Погоди колку е часот? - Не знам.
Знаеш, Дени! Време е за ручек.
Во ред. Знаеш што?
Кога ќе завршиш овде, би можел и другата страна, а?
Не, Дени. Зошто?
Да се излежуваме остатокот од денот и да одиме на палачинки.
Нема долго да се задржиме. Уфрли малку повеќе во мешавината и...
Ќе оди како подмачкано.
Дени, жал ми е.
Во ред е, остави. Јас ќе исчистам.
Одам да донесам уште. - Не мораш...
Ќе донесам уште. - Во ред.
Има на приземјето. - Во ред.
Знаеш каде е шкафчето?
Префрли се на почетокот. Одиме.
Срање.
Овде ли си? На означеното место.
Јас сум. Таму ли си? - Овде сум. Доцниме.
Знам. Наидов на препрека.
Сега ќе биде. Дај ми само една секунда.
Сега мора да ги отчукам кодовите. Само чекај.
Готов сум.
Почекај момент.
Чисто е. Влегувај.
Во првиот кафез сум. Повторувам: во првиот кафез сум.
Чисто е.
Подготвен сум. Исклучи го. - Во ред, на мојот знак.
Сега.
Еве ме.
Така, одиме.
Совршено. Кажи кога ќе бидеш на другата позиција.
Срање.
Како оди таму долу? - Скоро стигнав.
Знаеш ли каде е Брајан?
Немам поим.
Подготвен сум.
Ми треба само секунда. Почекај.
Подготвен сум. Сечи ги камерите.
Морам да одам. Морам да одам.
Што се случува? Што се случува?
Имам друштво. Имам друштво.
Почекај момент.
Само седи мирно. Се враќам веднаш.
Во ред.
Џек, каде си?
Џек, јави се. Џек.
Џек, овде ли си?
Се повлекувам. Повторувам: се повлекувам.
Овде сум. - Доцна е.
Се повлекувам. - Не, не. Добро ни оди.
Подготви се да тргнеш.
На мојот знак.
Оди, оди.
Што, по ѓаволите, не е во ред со овие машини?
Еј, престани да удираш по тоа. Провери ја конекцијата.
Гледаш ли нешто? - Не знам.
Повикај ги. Повикај го Ironclad.
И да бидам како идиот? - Баш ми е гајле. Повикај ги.
Можеби е нешто со опремата долу во подрумот.
Во ред. Ти благодарам.
Некој од нив ќе биде овде за неколку минути.
Каде си, малечок?
Ако се помрднеш или пуштиш звук, мртов си. Разбираш?
.
Сврти се.
Брај...
Псст. Биди тивок.
Би сакал да не слезеше овде, човеку.
Ајде таму. Сврти се. Ајде, ајде. Сврти се.
Оди таму. Отвори ја вратата.
Отвори ја.
Влегувај внатре.
Погледни ме.
Ти си добар човек. Не сакам да те повредам.
Ако правиш бучава или ја отвориш вратата, ќе го сторам тоа.
Разбираш ли?
Остани внатре и биди тивок.
Не сакам да чекам.
Сакам ти и Томи веднаш да одите во подрумот.
Ајде, Андре. Гледаш дека гледам...
Лорен, те молам.
Томи, доведи го Филип. Ќе одиме повторно да го провериме подрумот.
Застани мирно!
Луд ли си? - Симни го тоа и остави го.
Ама ајде! - Симни и остави!
Не прави го тоа! - Симни го и стави го на подот!
Те молам, немој... - Не расправај се со мене...
Симни го тоа и спушти го!
Не, не можам.
Следниот ќе заврши во коленото. Немам време за игра со тебе.
Деталите ќе ги разработиме потоа. Јас излегувам со скиптарот.
А сега, симни го тоа и предај го веднаш!
Спушти го, полека.
А сега, отстапи. Отстапи!
Тргни ја маската! - Што?
Тргни ја!
Немам време за игри. Тргај ја!
Фрли ја таму.
Застани на средината.
Така.
До ова немаше да дојде, ако покажеше почит кон мене на почетокот.
Барем малку. - Тоа е глупав потег.
Зарем? А зошто? - Се ќе биде добро.
Што правиш? Излези само и заврши...
Тоа е голем влог. Требаше да вложам помалку.
Знаеш што мислам за твојот посран совет?
Се обидуваш да го земеш делот за успехот...
што јас уште од почетокот го обезбедив!
Мислиш дека сум глупав и не гледам што правите ти и Макс?
Сакам да кажам, колку ти дава тој? Пет, шест милиони?
Кажи ми ако не е така.
Гледаш, не помина кај мене.
Ја ценам твојата помош, но требаше да ме направиш твој партнер.
Сега мене ми е редот.
Само биди мирен. Биди мирен. И се ќе биде во ред.
Сега имаш можност за избор. Можеш да продолжиш по тој тунел...
или да се насмевнеш на камерата.
Андре, што се случува?
Оди долу! Оди во подрумот!
Не ограбуваат! Не ограбуваат!
Хенри, брзо! Оди надвор! Повикај ја полицијата!
Одиме! Оди! Оди! Оди!
Ваму! Наваму!
Во тунелот е! - Каде е?
Најдете го!
Таму назад! - Во ред!
Ајде, ајде!
Андре! - Ох, срање.
Андре, пожар ли е? - Во ред е.
Каде е Дени? - Само излези!
Во ред. - Почекај надвор.
Само почекај надвор! - Во ред, се гледаме.
Чекај, Брајан, чекај!
.
Тоа е Брајан! Тоа е Брајан!
Го видовте ли Брајан? - Во ред е! Надвор е!
Не! Боже, тоа е тој!
Сега е добро. Добро е.
Внимание. Автобусот за Албени, Њујорк, тргнува за пет...
Да?
Еј, успеа ли? - Оди по ѓаволите!
Само проверувам дали излезе.
Знаев дека ќе им побегнеш.
Патем, и јас скоро стигнав дома.
Зарем? Сигурен си?
Внимавај, на што и да мислеше, заборави. Во ред?
Готово е и помири се со тоа.
Уште не е готово, бидејќи не знаеш каде одиш, а јас знам.
Ти не знаеш ништо! - Знаеш ли каде одиш?
Заминувам за пет минути. А ти ни не можеш да замислиш каде.
Немаш ништо. - Ти знаеш што имам.
Само не можеш да се помириш со фактот дека те победив.
О, зарем? Што имаш? А? Што имаш?
Ти знаеш што имам.
Да те прашам нешто.
Кога почна да мислиш дека си подобар од мене, а?
Уште ли си тука?
Во ред. Убаво сторено.
Убаво сторено. А сега, да поразговараме за тоа.
Добро. Што би сторил ти? “Прави што сакаш, готово е.“
Не, не. Сакаш да ти кажам како можам да те спржам?
Или во истиот момент ќе се договориме или си полош.
О, зарем? А како тоа? Мојот дуќан, алатот, веќе го нема.
Јас само плаќав данок за тој џез клуб.
Ти? Секој полицаец во градот токму сега те бара.
Да сум на твое место, би престанал да се заканувам и би се согласил.
Беше убаво да се работи со тебе, змеју.
Во ред, се гледаме.
Монтреал е затекнат од храбриот грабеж рано наутро...
од историскиот оддел на старата градска царинарница...
е украден скиптар од непроценлива вредност. Стариот ноќен чувар...
го идентификуваше овој човек...
како главен осомничен за грабежот.
Забележан е како го напушта местото по грабежот...
и сега по него има масовна потера.
Вториот осомничен без трага изчезна од местото.
Полицијата нема цврсти докази...
К Р А Ј